Μα για να σπάσω τη γοητεία, μου χρειαζόταν μια δύναμη, μια μαγεία σχεδόν όμοια με τη δική του. Κι αυτή η δύναμη σ’εκανε να νιώθεις ανίκανος, βλάκας, όπως νιώθει κανείς πάντα όταν καταφέρνει να καταστρέψει τη δύναη της αυταπάτης. Η μαγεία δεν καταστρέφεται ποτέ - το πολύ που μπορούμε να κάνουμε, είναι ν’ αποσπαστούμε απ’ αυτή, να κόψουμε τις μυστηριακές αντένες που μας ενώνουν με δυνάμεις που ξεπερνούν τις νοητικές μας ικανότητες. Πολλές φορές, καθώς ο Κατσίμπαλης μιλούσε, έπιανα στο πρόσωπο κάποιου ακροατή του εκείνη την έκφραση που έλεγε πως τα αόρατα νήματα είχαν συνδεθεί, πως κάποια επικοινωνία γινόταν που ξεπερνούσε κι έβγαινε πέρα απ’ την προσωπικότητα, κάτι μαγικό που το ζούμε στο όνειρο και που κάνει το πρόσωπο των κοιμησμένων να φαίνεται χαλαρό και φωτεινό, με μια λάμψη τέτοια που σπάνια βλέπουμε στο ξύπνιο μας. Συχνά, όταν σκεφτόμουν γι’αυτό του το χάρισμα, μου ερχοταν στο μυαλό οι συχνές αναφορές του στο ασύγκριτο μέλι που έφτιαχναν οι μέλισσες στις πλαγιές του αγαπημένου του Υμηττού. Πάλι και πάλι προσπαθούσε να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους αυτό το μέλι του Υμηττού ήταν μοναδικό. Κανείς δε μπορούσε να το εξηγήσει ικανοποιητικά. Μπορεί κανείς να περιγραφει, να λατρεύει και να θαυμάζει. Κι αυτό μόνο μπορώ να κάνω με τον Κατσίμπαλη.

Χένρυ Μίλλερ - Ο Κολοσσός του μαρουσιου

Βιβλία που θα διαβάσω μέχρι την Τετάρτη που παραδίδω εργασία το Σεπτέμβριο:
Τσάρλς Μπουκόφσκι - Γυναίκες
Γκαμπριέλ Γκαρσια Μαρκες - Εκατό Χρόνια Μοναξιά
Καραγάτσης - Το 10
Χένρυ Μίλλερ - Ο Κολοσσός του Μαρουσιου, Τροπικός του Αιγόκερω, Τροπικός του Καρκίνου
Λόρενς Ντιρελ - Ο Πρίγκηπας του Ζόφου, Η Θαμμένη Ζωντανή

skywasneverthelimit:

σου ειπα θα ερθω σε 5 λεπτα…τι με παιρνεις καθε μιση ωρα τηλεφωνο? 

(via olaeinaikyklos)